Magus Genetics

Na początku lat 90-tych Gerrit Slot zaczął własną uprawę, do której wybrał miejsce na dworze. Użył do tego nasion Afghani i Skunka wyciągniętych z worka z marihuany zakupionej w coffeeshopie w 1989r. Wtedy nie wiedział że rośliny dzieli się na żeńskie i męskie i nie zorientował się że rośliny Afghani okazały się męskie i zapyliły żeńską roślinę Skunka, czego efektem było dużo nasion F1.

Kolejnej zimy, Gerrit praktykował uprawę indoorową, korzystając głównie z klonów, które odkupił od znajomego. Wykorzystał również trochę własnych sadzonek, zarówno jego własną hybrydę F1 Skunk/Afghani i nasiona z woreczka czystego Skuna. Zauważył że jego własne hybrydy F1 Skunk/Afghani wyraźnie lepiej rosną od roślin samego Skuna, ale nie dorównywały mu jeżeli chodzi o smak i zapach. Ponieważ skończyły już mu się nasiona czystego Skuna, postanowił skrzyżować klony ucięte ze swojej najlepszej, żeńskiej rośliny Skuna, zapylając je pyłkiem swojej męskiej hybrydy F1 Skunk/Afghani. Kolejne pokolenie roślin powstałe w wyniku tej krzyżówki okazało się jeszcze bardziej wytrzymałe, pełne wigoru, a smakiem i mocną przewyższało ich roślinę ‘matkę’ - Skuna, jedynie plon był mniejszy niż w przypadku roślin czystego Skuna, dlatego Gerrit nadal kupował te sadzonki, a swoją krzyżówkę uprawiał w małych ilościach w ciemniejszych rogach pokoju.

Do wiosny 2003 nie robił już nic więcej ze swoją krzyżówką, gdy nagle jego przyjaciel popadł w tarapaty i Gerrit musiał sam zagospodarować całą przestrzeń uprawową swoimi hybrydami. Dzięki temu zdarzeniu Gerrit zorientował się że jedynym powodem dla którego jego hybrydy dawały mniejszy plon było to że stały w mniej doświetlonych miejscach. Od tej pory zaczęły dostawać odpowiednią ilość światła i okazało się że dają świetne plony. Wtedy Gerrit postanowił że będzie uprawiał już tylko własny materiał genetyczny zamiast być zależnym od innych osób. W międzyczasie wszedł w kontakt z jednym z najbardziej popularnych coffeeshopów w Amsterdamie – Bluebird, gdzie jego krzyżówka była sprzedawana pod nazwą ‘Warlock” i zdobywała coraz większe grono wielbicieli, którzy upominali się o więcej. Gerrit zadbał o to żeby mieli więcej, zoptymalizował warunki uprawy i zamiast kontynuować breedowanie zaczął reprodukować jedną roślinę matkę, biorąc z niej klony przez kolejne lata.

W 1997 zaczął się martwić czy nasiona jego oryginalnej hybrydy jeszcze wykiełkują ponieważ miały już kilka lat. Bał się również że gdy zostanie złapany lub okradziony to jego roślina "matka" zniknie na zawsze. Gerrit postanowił zrobić przerwę w produkcji i przenieść swoje działania na bardziej profesjonalny poziom. Do działania napędzało go również to że Bluebird zajął 3 miejsce na High Times Cannabis Cup w 1997 roku właśnie za jego ‘Warlocka’. Równocześnie zaczął czytać dużo literatury z botaniki i rozmnażania roślin i zdał sobie sprawę że będzie potrzebował dużo więcej miejsca aby wydobyć najlepsze cechy genetyczne ze swojej hybrydy. Wtedy wynają większą powierzchnię uprawową i zarejestrował swoją działalność w lokalnej Izbie Gospodarczej w styczniu 1998 roku. Między 1997 a 19998 rokiem Gerrit pracował nad 50 różnymi liniami genetycznymi, które stworzył z 25 roślin żeńskich i 2 męskich. Dla pewności stworzył wiele kopii roślin ‘rodziców’ i wyselekcjonował najlepszą linię do stworzenia komercyjnie dostępnych nasion Warlocka, które wprowadził na rynek na High Times Cannabis Cup w 1998 roku, odzew był świetny.

Warlock okazał się hitem. Niesamowite jest to że breeder stworzył coś tak wyjątkowego z od dawna dostępnych, komercyjnych odmian Skunka i Afghani.  W kolejnych latach Gerrit eksperymentował ze swoją oryginalną pulą genów i stworzył nowego ‘ojca’ dla Warlocka. Ten gatunek był również użyty do stworzenia nowych odmian takich jak Exile (x White Widow/Northern Lights), Starwarz (x Sensi Star) i Double Dutch (x Chronic z przed 2000r), chociaż Starwarz jest dostępna tylko jak marihuana w Bluebird, nie jako nasiona. Gerrit najbardziej preferuje Warlocka jeżeli chodzi o haj, a jeżeli chodzi o plon poleca Double Dutch. Twierdzi że zakaz produkcji nasion z 1999 roku w Holandii jest dla niego bez znaczenia, ponieważ i przedtem i potem pracował w podziemiu. W 1998 roku postanowił przenieść się do mniejszego pomieszczenia uprawowego, ponieważ poprzednie okazało się zbyt kosztowne, a nie zajmował się jeszcze wtedy profesjonalną sprzedażą nasion.

Aktualnie ma wystarczająco dużo miejsca aby zapewnić dalszy rozwój i utrzymanie swoich odmian. Double Dutch również szybko stała się hitem, a jego najnowsze dzieło przeznaczone na outdoor ‘Biddy Early’ (Early Pearl/Skunk x Warlock, Gerrit uważa że ‘jest tu zbyt duży wpływ Early Pearl żeby nazwać tą odmianę outdoorowym Warlockiem) zachwyciło wszystkich na High Times Cannabis Cup w 2003 roku, zajmując 2 miejsce w kategorii Sativa, przebijając wiele odmian indoorowych!